Leskovac

Leskovac
KONTAKT: 064 35 11 639 i 063 437 931, OD 7 EVRA!

понедељак, 23. април 2018.

SMEŠTAJ - LESKOVAC- POVOLJNO - CENTAR

SMEŠTAJ U CENTRU LESKOVCA - OD 7 EVRA!



Lokacija:Leskovac (Srbija, Leskovac)
Kvadratura:25m2
Ulica i broj:Vladimira Nazora
Sobnost:Četvorosoban i više
Stanje objekta:Novogradnja
Grejanje:Na struju
Opremljenost:Namešten
Nivo u zgradi:1. sprat


Dodatne informacije

Terasa, Parking, garaža, Podrum, ostava, Internet, Satelitska, kablovska TV, Tavan, U blizini centra, U blizini gradskog prevoza


POVOLJNO IZDAVANJEsobe i apartmani u strogom centru Leskovca.
Besplatan parking, kablovska, TV, kupatilo, internet...
Miran i prijatan kraj i ambijent. Novogradnja! Čekamo vas ako u Leskovac dolazite zbog poslovnog sastanka, Roštiljijade, turističke posete...



Porodica Đorđević

kontakt: 063 437 931
PROMOTIVNE CENE - OD 7 EVRA!!!


TURISTIČKA PONUDA - LESKOVAC

U razvoju turizma ovog kraja gotovo odlučujuću ulogu imaju manifestacije. Gotovo da je sigurno da je leskovačka Roštiljijada postala brend po kome se Leskovac prepoznaje van granica Srbije. I ostale manifestacije: zabavne, kulturne, sportske i sajamske pokazale su se kao odličan način za dovođenje turista i za prezentaciju turističke ponude ovog područja.




Roštiljijada
Roštiljijada je manifestacija po kojoj se prepoznaje Leskovac. Prema broju posetilaca spada u sam vrh turističkih priredbi u Srbiji. Za sedam dana trajanja ovu manifestaciju poseti preko 450.000 gostiju. Roštiljijada je autentični, najveći i najposećeniji festival roštilja i mesa u ovom delu Evrope. Planira se da Roštiljijada postepeno menja svoju koncepciju, prateći evropske standarde, a da istovremeno ne izgubi od osnovne zamisli – afirmisanje spremanja kulinarskih specijaliteta sa roštilja.

Poslednjih godina mnogo je učinjeno u organizaciji pratećih sadržaja (koncerti, modne revije, karnevali...) kojima se privlači posebno mlađa populacija. Sve je urađeno da se podizanjem kvaliteta, organizovanjem karnevala po formuli „Oktober festa“ iz Minhena, privuku turisti iz čitavog sveta.

Uz prateće manifestacije koje se atraktivne za publiku, organizatori nastoje da putem seminara, takmičenja kulinara i učenika, okruglih stolova, predavanja i stručnih simpozijuma, afirmiše proizvodnju roštilj mesa i spravljanje specijaliteta sa roštilja na visok nivo.

Svake godine krajem avgusta, početkom septembra meseca Leskovčani na Roštiljijadi obaraju rekord u spravljanju najvećih pljeskavica na svetu, a na ovoj manifestaciji se pravi i najbolja na svetu popularna Leskovačka mućkalica.

SMEŠTAJ KOJI NUDI PORODICA ĐORĐEVIĆ U MIRNOM AMBIJENTU STROGOG CENTRA GRADA, UČINIĆE VAŠ BORAVAK NEZABORAVNIM!
PROMO CENE - OD 7 EVRA!
REZERVIŠITE NA VREME
+381 63 437 931

Karneval Leskovac
Karneval Leskovac je posebna, celovita turistička manifestacija. Održava se u julu mesecu. Karneval Leskovac je spoj tradicije i savremenih karnevalskih trendova. Karneval Leskovac, uz glavnu međunarodnu karnevalsku povorku, čine i dečji karneval, veliki maskenbal, karnevalski bal sa izborom princeze Karnevala, karnevalske izložbe, brojni prateći programi i koncerti.

Organizator Karnevala je Turistička organizacija Leskovac, a pokrovitelj Grad Leskovac.

Leskovačko leto
To je tradicionalni, multimedijalni festival na otvorenoj sceni, jedna od najdužih manifestacija u zemlji koja po sadržaju i koncepciji iz godine u godinu pobuđuje sve veću pažnju.

Leskovačko leto se održava u etno kompleksu Šop Dokić u samom centru grada, počinje sa kalendarskim početkom leta i traje do sredine jula. Program je podeljen u tri segmenta.

Prvi segment čine sportske aktivnosti, a to su: revijalni nastupi džudista, karatista, rolera, biciklista, motociklista i turniri u odbojci na pesku, fudbalu na pesku, uličnom basketu... Drugi segment je dečiji program u kome deca predstavljaju svoja najuspešnija dostignuća iz oblasti dramskog, muzičkog, literarnog i likovnog stvaralaštva, a organizuju se i razne igre i zabave. Za decu različitih uzrasta organizuju se gostovanja popularnih baletskih i pozorišnih predstava iz drugih gradova, potom nastupi plesnih grupa, modne revije, revije pasa i kućnih ljubimaca, takmičenja u pevanju i plesu... Treći deo Leskovačkog leta čine zabavno umetnički sadržaji namenjeni odraslima u okviru koga se predstavljaju umetnička udruženja, kulturno umetnička društva, horovi, orkestri zabavne, narodne i ozbiljne muzike, pozorišne predstave, književne nečeri, izložbe knjiga, slika i cveća, filmske projekcije...
Jednom rečju, organizuju se programi prilagođeni letnjim večerima za sve uzraste u kome aktivno učestvuju i meštani i svi posetioci Leskovca.

Gradska slava
Jedinstveni običaj u svetu – slava! Grad Leskovac takođe ima svoju – Gradsku slavu. To je Sveta Trojica, tačnije Duhovski ponedeljak – zaštitnik grada.

Sveta Trojica se slavi pedeseti dan od Uskrsa. Tada su se godinama održavale gradske litije, da bi posle Drugogo svetskog rata bile ukinute. Od 1992. godine Litije ponovo kreću kroz grad, zaustavljaju se u centralnom gradskom parku, ispred spomenika Neznanom junaku, da bi se molitva čitala ispred zapisa koji se nalazi na drvetu preko puta spomenika.

Ova manifestacija je svakako sadržaj zanimljiv za sve posetioce iz različitih kultura i religija, a gostoljubivost domaćina na slavi je nezaborvna za svakog gosta.


Doček Nove Godine na glavnom gradskom trgu
Jedan od najlepše organizovanih gradskih Dočeka Nove godine i sa možda najdužom tradicijom u Srbiji je doček na glavnom gradskom trgu u Leskovcu. Pored organizovanog muzičkog programa u kome su nezaobilazni trubači, posetioci besplatno dobijaju tople napitke, a možda najveću atrakciju predstavlja ponoćni vatromet.

Dani vina u Vlasotincu
Ova manifestacija koja se organizuje u slavu vina, vinograda i vinara, održava se svake godine u drugoj polovini avgusta. To je specifična turističko privredna manifestacija sa veoma atraktivnim zabavnim programima u kojim svakako centralno mesto ima izbor boginje vina. Defile mladosti, ženske lepote ovenčane najboljim vlasotinačkim vinima.

IZVOR: gradleskovac.org

CRKVE I MANASTIRI LESKOVCA

Grad Leskovac ima tri duhovna centra (objekta) i četvrti u izgradnji. 

Saborna crkva
Katedralni hram ili Saborna crkva posvećena je Svetoj Trojici. Ona je građena od 1921-1931. godine, kada je i osveštena na Malu Gospojinu 21. septembra, uz prisustvo najviših crkvenih i državnih velikodostojnika (prisustvo kralja i patrijarha srpske pravoslavne crkve). Građena je po ugledu na Gračanicu.



Crkva odžaklija
Crkva odžaklija je sagrađena 1803. godine na temeljima već postojećeg hrama.Zato što turske vlasti nisu dozvoljavale obnovu hrama Srbi su rekli Turcima da će sagraditi kuću za sveštenika.Kao dokaz da grade kuću stavili su na kuću odžak.Zbog toga je crkva dobila ime Odžaklija.

Odžak je postojao do 1963. godine kada se sam urušio, dok je u crkvi ostalo samo ognjište. Iste godine pao je i krov pod jakim pritiskom snega.

Opštinske vlasti su 1967. godine donele nezvaničnu odluku da se ostaci crkve sruše, i da se na tom mestu podigne betonski krst, kao svedočanstvo da je nekada postojao hram. Odluka nije realizovana, te je 70-tih godina prošlog veka krenulo sa obnovom. Obnova je potpuno dovršena 1992. godine.22.09.1992. godine vladika niški Irinej je uz sasluženje sveštenstva, osveštao hram.

U okviru crkvene porte nalazi se i raritet u pravoslavnom svetu, čak možemo reći i jedinstveni primerak građevinskog poduhvata, a to je stara crkva koja je posvećena rođenju presvete Bogorodice ili Maloj Gospojini.

Svetoilijska crkva
Uporna i istrajna Baba Stojanka Svetoilijska je pobedila. Dočekala je da se njen san ostvari. Odluku o građenju velike crkve posvećene Sv. proroku Iliji, Leskovčani su saopštili ondašnjem niškom vladici Nestoru a on je došao na lice mesta i krstom obeležio mesto gde će biti oltar nove crkve. Posle toga su počele užurbane pripreme oko nabavke materijala i sredstava za građenje. Kada je Kralj Milan Obrenović dao prilog od 200 cesarskih dukata poslovi na izgradnji crkve su uveliko započeli.

Za vreme njenog zidanja, 1886. godine, episkop niški Dimitrije je podneo izveštaj Sv. Arh. Saboru u kome između ostalog, kaže: „U Leskovcu se dovršuje nova crkva Sv. Ilije, građevina po lepoti prvog reda. Tako značajan događaj za Leskovac i šire za našu crkvu, Dimitrije N. Aleksić, urednik „Crkvenog Glasnika" je takođe registrovao u svome listu. Crkva je završena i osvećena od strane episkopa niškog Dimitrija, potonjeg patrijarha Srpske crkve, 21. maja 1889. Uz crkvu je trebalo po amanetu Svetoilijoke baba Stojanke da se zasade kupine, no to izgleda nije učinjeno. Zvonara na gredama, veoma primitivnog izgleda koja je do skoro služila, sagrađena 1889. godine.

Zvonara je snabdevena sa dva zvona, jednim manjim na kome je upisan tekst: „Crkvi leskovačkoj sv. Ilijskoj poklon Đorđa Smiljkovića trgovca 1898. god. Voj. tehn. zavod, Kragujevac. Drugo, veće zvono je takođe darovano crkvi: „Ovo zvono prilažu crkvi svet-ilijskoj leskovačkoj Vasilija udova Gligorija Gorče Jovanovića industrijalca i njegov brat Lazar a za večiti spomen pokojnog Gligorija 1906. godine. Voj. tehn. zavod u Kragujevcu". Crkva je živopisana 1936. godine a konačno završena 1938. godine.

Živopis je radio Dragoljub Stojanović, iz Aleksinca, Dobar deo fresaka je prekriven čađu i nanosima šalitre pa je zbog toga identifikacija nekih svetaca i signatura dosta otežana. 

Crkva Svete Petke u Rudaru
Stradala je takođe i u naletu Osmanlija, te je ponovo obnovljena. U tom periodu oko nje je zasnovan i manastir. U Austrijsko-Turskom ratu, početkom XVIII veka ponovo je stradala.Obnovljena je 1799. godine.Odlikuje se raskošnim freskama. Postoje dva sloja. Prvi sloj je iz srednjeg veka, a drugi je oslikan nakon obnove hrama 1815. godine. Crkva Sveta Petke je najstariji hram u leskovačkom kraju.To je Vizantijska bazilika iz V veka. Stradala je u naletu Slovena sredinom VII veka. U vreme Nemanjića, a možda i pre ona je obnovljena.

Pored hrama postoji i konak. To je dvospratna građevina, izgrađena početkom XIX veka. To je pravo arhitektonsko remek delo svoga doba.

Jašunjski manastiri
Martom i Marijom 1499. godine. Manastiri se nalaze udaljeni jedan od drugog oko kilometar i po. Pamti se da je nekad između dva manastira bila zajednička trpezarija koja je povremeno služila. U okolini Leskovca 13 km na severoistok, iznad sela Jašunje, nalaze se dva manastira: muški sv. Jovana Krstitelja koji je digao 1517. godine "gospodin Andronik Kantakuzen sa braćom", a više njega ženski manastir sv. Bogorodice, Vavedenja, koji je digla monahinja Ksenija sa monahinjama Teofom (Teofanom),

O ktitoricama Kseniji, Teofi, Marti i Mariji ne zna se ništa. One su sve četiri naslikane u crkvi kao monahinje i žene u godinama.Natpisi oko njihovih likova su sasvim kratki, samo pomeni njihovih imena, osim što se uz Ksenijino ime dodaje "ktitorica svetago sego hrama".

IZVOR: gradleskovac.org

LESKOVAC - ZNAMENITOSTI

Spomenik Slobode

Povodom pedesetogodišnjice oslobođenja od Turaka, podignut je spomenik od dobrovoljnih priloga i postavljen na Glavnoj pijaci. Figura vojnika napravljena od bronze na granitnom postolju, rad je vajara Dragomira Arambašića i predstavlja ratnika sa Solunskog fronta u punoj ratnoj opremi,naslonjenog na granični kamen, smirenog i odlučnog, ali i punog pretnje. Na spomeniku su ispisane reči "Palim za slobodu-zahvalni Leskovčani". Svečano osvećenje i otkrivanje spomenika olrganizovano je 23. oktobra 1927. godine. Posle osvećenja u crkvi, povorka građana je krenula ka Trgu kralja Petra na kome je bio spomenik. Posle završene svečanosti, delegacija rezervnih oficira i ratnika položila je venac na spomenik Neznanom junaku na Hisaru.



Spomenik neznanom junaku na Hisaru
Spomenik je podignut 1922. godine anonimnom kapetanu koji je 26. oktobra 1915. godine poginuo u borbama za Leskovac.

Kuća Bore Dimitrijevića - Piksle
Ova jednospratna zgrada u balkanskom stilu podignuta je u XIX veku. Fasada prema ulici je sa dva erkera na konzolama, a prema dvorištu sa zatvorenom divananom ispred koje se nalazi ulaz. U prizemnom delu, pored predsoblja ima dve sobe i podrum. Divanana na spratu je nekoliko stepenica uzdignuta od poda hodnika. Sprat ima tri veće i jednu manju sobu. Krov je interesantan sa talasastom strehom.

Šop Đokićeva kuća
Šop-Đokićeva kuća je stara 120 godina. To je jednospratna zgrada sa tremom iznad ulaza koji se nalazi iznad divanane. Prizemlje zgrade je skoro bez otvora čiju polovinu prostora zahvata podrum. Sprat ove kuće bio je dobro uređen sa tavanicom u duborezu u najvećoj sobi. Zgrada je obnovljena i dograđena u istom stilu 1980. godine.

Hidro elektrana Vučje
Hidroelektrana Vučje spada u derivacioni tip elektrana sa vodozahvatom, vodovodnom komorom, derivacionim kanalom i cevovodom. Gradnja elektrane je počela konstruisanjem kanala 1902-1903. godine, koji vodu dovodi iznad elektrane. On sam po sebi predstavlja kuriozitet. Dužine je oko 1000 metara, sa prosečnom širinom i dubinom 1 metar. Sa jedne strane je uklesan u stenu, a sa druge je sazidan potporni zid. Prirodna lepota izgradnjom kanala nije narušena, šta više sa njegovih oboda pruža se prelep pogled na vodopade, kamene litice i na kanjon reke Vučjanke. Većina ostalih delova kompleksa elektrane je sagrađena tokom 1903. godine. Najstariji dalekovod u Srbiji dužine 17 kilometara je povezivao hidroelektranu i grad Leskovac, sa kojim su vlasnici elektrane imali ugovor o osvetljavanju. 
U godini u kojoj je Henri Ford osnovao svoju fabriku automobila, braća Rajt ostvarila prvi uspešan let u istoriji čovečanstva i kada se električna energija smatrala relativno novim fenomenom, kroz bakarne provodnike dalekovoda Vučje-Leskovac 24. decembra 1903. godine potekla je prva električna struja.

Skobaljić grad
Skobaljić grad se nalazi na vrhu stenovitog grebena planine Kukavice na levoj obali kanjona reke Vučjanke, 18 km od Leskovca. Za kulturno dobro proglašen je 1986. godine. Grad se sastoji od Gornjeg, Donjeg grada i podgrađa koje se prostire na istočnoj strani. Zahvata površinu od 2 ha. Najmoćniji bedemi se nalaze na zapadu, a na severu se nalazi odbrambeni rov. Gornji Grad je kvadratnog oblika sa oko 400 kvadrata površine u njemu je sačuvan moćan kulturni sloj. Dve kule su dijagonalno postavljene. Manja kula se nalazi pored kapije koja vodi u Donji grad a veća - Donžon kula se nalazi u SZ delu i njeni zidovi su očuvani do visine prizemlja. Na ovom prostoru pronađeni su fragmenti grnčarije iz perioda III-I veka p.n.e. u sloju rušenja zida građenog od kamena povezanog blatom. Sloj je datovan republikanskim denarom iz 100. godine p.n.e. To su ostaci tvrđave iz predrimskog vremena. Mlađa faza utvrđenja potiče iz ranovizantijskog vremena iz VI veka . Sačuvani su delovi bedema građeni od kamena i maltera. Ovaj bedem je oštećen - presečen bedemom s kraja XIV i prve polovine XV veka. Donji Grad sa podgrađem veličine 1400 kvadrata se prostire istočno od Gornjeg Grada i prati konfiguraciju terena. Na istočnoj strani otkriveni su ostaci kule koja je zidana u mešovitoj tehnici od opeke i kamena i pripada ranovizantijskom vremenu.

Caričin grad
Kod sela Prekopčelica, osam kilometara od Lebana, a trideset od Leskovca, nalazi se vizantijski grad koji je pripadao Justinijanu I. Samo nalazište prostire se na platou od 42,000 m2. Grad je okružen bedemima i deli se na episkopski, srednji i južni deo grada. Naselje je bilo u vezi sa episkopskim delom - akropoljem (utvrđeni deo grada).

U istom delu nalazi se episkopska crkva sa krstionicom (baptlsterijom) i episkopska palata. Episkopska crkva je trobrodna i duga je oko 70 m. U njenom zapadnom delu naiazi se bazen -cisterna uklesana u kamenu, povezan sa glavnim vodovodom koji je prolazio sa Petrove gore, udaljene od Caričinog Grada oko 16 km. Episkopsku palatu i baziliku odvaja ulica sa tremovima, koja vodi prema istočnoj gradskoj kapiji i preseca forum koji je kružnog oblika.

U severotstočnom, episkopskom delu grada nailazi se bazilika sa kriptom (grobnicom). Ulica koja od foruma vodi na jug oivičena je zgradama za stanovanje. U južnom delu grada otkrivena je bazilika sa transeptorn. Pod ove građevine ukrašen je mozaikom u devet nijansi boja, a jedan od kapitela stuba nosi monogram Justinijana I.

Van bedema, u ovom delu grada, nalaze se terme (kupatila) povezane sa gradom preko istočne kapije u donjem delu grada. Ulice i trg bili su popločani velikim blokovima obrađenog kamena, a sa strane su imali tremove koje su držaii stubovi. Ispod otkopanih ulica, kao i pored nekih građevina, nalaze se ostaci kanalizacije. Caričin Grad je u VI veku bio administrativno-upravni i crkveni centar vizantijske oblasti na Balkanu.

Zna se da je bio veći grad i jako vojno utvrđenje, o čemu svedoči i sistem fortifikacija, Istočno od samog grada, preko Caričinske reke, na mestu gde se danas nalaze crkva i konak, bilo je vojno utvrđenje u sklopu odbrambenog sistema Caričinog Grada.
Na samoj Caričinskoj reci i danas se nalaze ostaci vodene brane što dokazuje da su ljudi još u ta stara vremena koristili vodenu snagu.

Arheološki lokalitet Hisar
Arheološki lokalitet Hisar u Leskovcu nalazi se na kraju izdužene kose, na međi plodnih dolina reka Jablanice i Veternice, na nadmorskoj visini od 310m. Zahvaljujući povoljnom strategijskom položaju, s jedne strane, i blagim padinama usred plodne leskovačke kotline, s druge strane, naseljavan je od praistorije pa do danas. Otkriven je veliki broj arhitektonskih i drugih objekata, mnoštvo keramičkog materijala, novca i veliki broj arheoloških predmeta od metala, stakla, kosti i kamena koji dokumentuju život dug sedam milenijuma na Hisaru- odnosno u Leskovcu. Ostaci najstarijih naselja potiču iz srednjeg i mlađeg neolita. Hisar je naseljavan i tokom svih perioda metalnog doba: bakarnog srednjeg bronzanog doba i gvozdenog doba. Otkrivani su ostaci utvrđenja iz kasnoantičkog doba - IV vek n.e. i ranovizantijskog doba - VI vek n.e, kao i srpskog srednjeg veka i turskog perioda. Pored naselja i utvrđenja otkriveni su i delovi nekropola iz ranovizantijskog doba i srpskog srednjeg veka - XII-XIII vek.

IZVOR: gradleskovac.org

LESKOVAC - IZLETIŠTA I BANJE

Planina Kukavica se prostire na južnoj strani od Leskovca, između dve reke Južne Morave i Veternice, sa vrhom Vlainom od 1442 metra nadmorske visine. Posebna je prednost ove planine u podatku da je od Leskovca, kao generatora disperzivnih, izletničkih kretanja, udaljena samo 16 km. Sa njime je spojena linijama prigradskog saobraćaja, velike učestalosti polazaka, i putem sa savremenim kolovozom. Ograničene mogućnosti prihvatanja izletnika u lokalitetu.



Mogući prilazi vrhu sa strane Leskovca su iz dva pravca:

Leskovac - Strojkovce - Čukljenik - Vlaina - 28 km i Leskovac - Vučje - vrh Kukavice - oko 40 km.

Postoji mogućnost dolaska na vrh Kukavice i sa strane Vladičinog Hana preko Brestova 22 km.

Na vrhu i u neposrednoj blizini vrha postoje tri objekta: Republički Hidrometereološki zavod Beograd, Planinski dom PSD "Kukavica" iz Leskovca, Hotel "Vlaina" i Srbija šume Beograd Šumsko gazdinstvo Vranje.

Ispred vrha postoji ski staza u dužini od 600 m, širine 100 m, sa prosečnim nagibom od 22 %.

Kukavica je idealno mesto za:

pripreme sportista,
planinarenje i šetnje u prirodi,
seoski turizam,
branje lekovitog bilja.
Značajan je takođe i podatak da je sa ovog mesta, od Vladičinog Hana, moguć i nastavak kretanja u pravcu Vlasinskog jezera. Time se formira kružni turistički put (za izletnička kretanja - u nastavku trasom preko Crne Trave i Vlasotinca na Leskovac), što je značajno i za putnike - turiste.

Sijarinska banja
Sijarinska Banja datira još iz vremena Rimljana o čemu svedoči niz lokaliteta.

Njeno postojanje zabeleženo je i u srednjem veku (na brdu iznad banje i danas stoje ostaci srednjovekovne crkve), ali se najviše razvija za vreme Turaka koji su, u drugoj polovini XVII veka, podigli zidano kupatilo i još dva banjska objekta. Sijarinska Banja je smeštena na obalama reke Jablanice.

Sijarinska Banja je udaljena 52 km od Leskovca i u podnožju je planine Goljak, na nadmorskoj visini od 520 m. Banja je okružena niskoplaninskim masivima čije se visine kreću od 695 m (Stubica) do 1.033 m (Šanac) sa gustom hrastovom i bukovom šumom, koja pokriva 50 km2 okoline. Oni štite banju od vetrova i prodora hladnih vazdušnih masa. Pojava magle nije zabeležena. Klima je subalpska sa mikro-klimatskim specifičnostima. Do Banje se stiže:

autoputem Beograd - Niš - Leskovac,
regionalnim putem Leskovac - Priština,
železnicom (Beograd - Niš - Atina).
Prirodni lekoviti faktori

Banja ima izvore mineralne vode (temperatura od 32 do 72°C). Postoji i radioaktivno-sumporovito blato.

U Banji postoji gejzer vrele vode čiji vodeni stub dostiže visinu od 8m i povremeni gejzer koji eruptira na svakih 10 minuta.

Medicinske indikacije

U banji možete se lečiti od sledećih reumatoznih i drugih stanja:

reumatizam, išijas, lumbago, neuralgije, kostobolja, malokrvnost, plućne bolesti, stomačna oboljenja, bolesti creva, bubrežne bolesti, bolesti jetre i žučne kese, manje srčane mane i od ginekoloških bolesti.

Adresa: Sijarinska banja bb, Hotel "Gejzer", Telefon: 016/859-152.

Pašina česma 
Izletište Pašina česma nalazi se 10 km od Leskovca. Položaj, konfiguracija terena i bogatstvo četinarskom i hrastovom šumom na 86 ha, čini izletište atraktivnim za sport, rekreaciju i lovni turizam. Do izletišta se lako dolazi. Udaljeno je od grada tek nekoliko kiilometara, pa Vaš odlazak do njega može biti i biciklom.

Nalazi se na pravcu puta koji se račva desno od raskrnice "Tri šešira" prema Bojniku, a odmah posle sela Turekovac.

IZVOR: gradleskovac.org

ŠTA VIDETI U LESKOVCU

Muzeji

Muzej se zatim seli u novu zgradu 10. maja 1974. godine, čime je otvorena mogućnost za razvoj muzejske delatnosti. Muzej danas ima u svom sastavu više odeljenja i to za arheologiju, istoriju, istoriju umetnosti, etnologiju, konzervaciju i izradu suvenira. U sklopu muzeja nalazi se stalna postavka, galerija, sala za naučne skupove i stručna biblioteka sa preko 14.000 naslova.U Leskovcu je 2. maja 1948. godine osnovan Narodni muzej. Narodni muzej u Leskovcu je imao tri odeljenja, i to etnografsko - arheološko, nalazilo se u zgradi Bore Dimitrijevića Piksle, u Ulici učitelja Josifa broj 6, zatim narodnooslobodilačke borbe sa radničkim pokretom, koje se nalazilo u ulici Radoja Domanovića, i Muzej tekstilne industrije Leskovca u obližnjem selu Strojkovcu.
Danas u sastav muzeja ulaze i izdvojeni objekti: Gradska kuća, Muzej tekstilne industrije u selu Strojkovcu, Spomen-kuća Koste Stamenkovića i arheološki lokalitet Caričin grad koji se nalazi trideset kilometara zapadno od Leskovca, blizu Lebana.[3]

Arheološki lokaliteti[uredi - уреди | uredi izvor]

iZVOR WIKIPEDIJA

LESKOVAC - BISER JUGA

Leskovac je grad u Jablaničkom okrugu. Prema popisu iz 2011. u samom Leskovcu živelo je 60.288 stanovnika, dok je u opštini živelo 144.206 stanovnika. Poznat je po petorečju, pojavi retkoj u svetu, koja se nalazi u Leskovačkoj kotlini. Kao administrativni centar Jablaničkog okruga grad Leskovac ima više institucija u regionu.


Naselje datira još iz doba Rimskog carstva. U srednjem veku zvao se Glubočica pa Dubočica, a ime Leskovac grad je dobio po šumama leske tj. lešnika.
Leskovac se nalazi u srcu prostrane i plodne leskovačke kotline (dugačke 50, a široke 45 -{km}-), na maloj reci Veternici, u podnožju brda Hisar (341 -{m}-), u centralnom delu leskovačke kotline.
Sredinom opštine prolazi reka Južna Morava, najveće pritoke i najznačajniji vodotoci su: VeternicaJablanicaVučjankaPusta RekaRupska reka. Leskovac je okružen i sa tri veštačka jezera BrestovačkoBarje (akumulacija za vodosnabdevanje grada) i Vlasinsko jezero.
U 144 naselja i samom gradu leskovačke opštine, prema poslednjim podacima, živi 162.000 stanovnika. Po broju naselja, leskovačka opština je najrazuđenija u Srbiji. Na svakom kilometru kvadratnom živi 158 stanovnika. Posle Niša, grad Leskovac u kome živi 78.030 stanovnika prema popisu iz 2002. godine, najveći je na jugu Srbije. Godišnja prosečna temperatura je 11,3 stepena C.
Leskovac leži na nadmorskoj visini od 228 metara, smešten sa još 300 naselja u plodnoj kotlini koja obuhvata 2250 -{km²}-, koja je bila ogranak nekadašnjeg Panonskog mora. Oko kotline su planine Radan (1409 -{m}-),Goljak planina i Pasjača na zapadu, Kukavica i Čemernik (1638 -{m}-) na jugu i Babička gora (1098 -{m}-), Seličevica (903-{m}-) i Suva planina na istoku. Na severu se graniči sa niškom kotlinom a na jugu preko Grdeličke klisure sa vranjsko-bujanovačkom kotlinom.

Saobraćaj

Leskovac je saobraćajno čvorište, pruga je do Leskovca došla 1886. godine (dok je prugu gradio inženjer Svetozar Mašin u Leskovcu je neko vreme živela njegova supruga Draga Mašin, potonja kraljica Srbije, žena poslednjeg kralja iz dinastije Obrenovića Aleksandra), pruga je međunarodnog karaktera i njome putuju vozovi koji idu prema VranjuSkopljuSolunu i Atini. Kroz leskovačku kotlinu prolazi i veoma značajan auto-put E-75, koji spaja zapad i sever Evrope sa jugom Evrope i bliskim istokom. Tu su još i regionalni putevi koji vode do PrištinePirota i Bosilegrada. Leskovac je udaljen od najbližeg Niša 45 -{km}-, Beograda 280 -{km}-, Sofije 161, Skoplja 166 -{km}-, Atina 804 -{km}-.
U neposrednoj blizini grada nalazi se i Aerodrom „Mira“, a u neposrednoj blizini piste, nalazi se i Leskovački hipodrom.
  • U blizini grada je i međunarodni, Niški aerodrom Konstantin Veliki
  • Najstariji tragovi života u ovom kraju potiču iz oko 6.200 godine p. n. e. Ovaj kraj su nastanjivali i živeli DardanciTribaliAvariKeltiRimljaniVizantinci, a od VI i VII veka ga naseljavaju Sloveni. Iz tih vremena pronađeni su arheološki ostaci na Hisaru iznad Leskovca, na lokalitetu Gradac kod Zlokućana, u Maloj Kopašnici, u dolini Slatinske reke, na potezu Kale kod Grdelice itd. Na 30 -{km}- od Leskovca nalazi se veliko arheološko nalazište iz VI veka Caričin Grad, a vredni pronalasci i ostaci se čuvaju u leskovačkom gradskom muzeju. Na 15 km južno od Leskovca,u blizini Vučja,nalazi se višeslojni arheološki lokalitet Skobaljić Grad.
  • Naučnici tvrde da se istorija ovoga kraja može sigurnije pratiti od XII veka n. e. kada je srpski župan Stefan Nemanja od vizantijskog cara Manojla I Komnina dobio na poklon Dubočicu (kako je vekovima nazivana ova oblast) i zavetovao mu „Tebi budi u potomstvu tvojemu po tebi“, tako je Dubočica ušla u sastav Raške države kao samostalna oblast. Najstariji zapisani pomen Leskovca potiče iz XIV veka i tada se ovo mesto opisuje kao veliko selo. Iz vremena cara Dušana i neposredno posle toga pojedina sela u Dubočici pa i sam Leskovac bili su darivani manastirima: car Stefan Dušan, je 1348. godine dao na poklon manastiru Hilandaru selo Leskovac.
    Tokom 1374. godine Dubočica je ušla u sastav oblasti kojom je upravljao srpski knez Lazar, a 1412. turski sultan Musa ostavio je pustoš u ovom kraju. 1454. godine vojvoda Nikola Skobaljić sa vojskom iz Dubočice do nogu je potukao tursku vojsku koja je krenula u pohod na Novo Brdo, nekoliko meseci kasnije na vodi Trepanji kod Kisline, turska vojska koju je lično predvodio sultan Mehmed II, porazila je ustanike a zarobljenog vojvodu Skobaljića nabila na kolac. Od tog 16. novembra 1454. pa sve do 11. decembra 1877. Leskovac je bio pod turskom vlašću.
    Krajem XVIII veka, Leskovac je već centar velikog Leskovačkog pašaluka koji je obuhvatao celu teritoriju bivšeg sandžaka Aladži - Hisar (Kruševac) i Paraćin. Francuski geograf Ami Bue, 1837. godine piše da Leskovac ima 3000 kuća: 2400 hrišćanskih, 500 turskih, 30 ciganskih i 10 jevrejskih, ukupno 15.000 stanovnika.
    U vreme Prvog srpskog ustanka u Leskovcu je pogubljen knez Stojan, to je uticalo da se veliki broj Leskovčana pridruži Karađorđevim ustanicima, na čelu ustanika iz leskovačkog kraja bio je Stojanov sin Momir Stojanović, vojvoda Ilija Petrović-Strelja, Nikola Mandrda, Sava Dedobarski, Cvetko Vranovački, Petar DŽida i dr. Ustanak u leskovačkom kraju je ugušen, a leskovački Ševsudin Abdi-paša je u Leskovcu pogubio tri stotine a u okolini nekoliko hiljada ustanika.
    Godine 1841. na prostoru niške, leskovačke, pirotske i vranjske nahije izbija Milojeva i Srndakova buna (niška buna, leskovačka buna) sa ciljem da se oslobodi jugoistočni deo Srbije. Ustanak je bio slabo organizovan i brzo je bio slomljen što je dovelo do osvete i progona.
    U vreme vladavine Turaka ovo mesto je bilo sedište nahije po imenu Dubočica. Oslobađanje od Turaka,Leskovac je dočekao kao jedan od najvećih zanatskih i trgovačkih centara u Srbiji. Sredinom 19. veka, beleži se da je Leskovac imao trinaest fabrika tekstila, pa je zato kasnije i dobio nadimak „Mali Mančester“(vidi Leskovac- razvoj industrije) koje se danas jako retko koristi.
    Leskovac do izbijanja Drugog svetskog rata dostiže svoj zenit u privrednom razvoju i prema podacima iz 1938. godine sa 18.000 stanovnika ima moćnu tekstilnu industriju (vunena industrija u Leskovcu sa Vučjem i Grdelicom predstavljala 40% ukupne jugoslovenske tekstilne industrije), sa razvojem zanatstva i industrije jača i bankarstvo tako je u Leskovcu delovalo nekoliko bankarskih zavoda. Industrijalizacija i razvoj uslovili su i pionirske poduhvate, kao što je izgradnja hidroelektrane na reci Vučjanka - HE Vučje, 1903. godine (druga hidrocentrala u Srbiji).
    Leskovac je 6. septembra 1944. bio meta savezničkog bombardovanja i tom prilikom je preživeo velika razaranja. Nakon oslobođenja 1944., Leskovac polako počinje da stagnira u svakom pogledu. Zbog dugogodišnje pogubne politike u posleratnom periodu, Leskovac danas je izgubio rejting naprednog industrijskog grada.
    Tokom NATO bombardovanja SRJ 1999, Leskovac i okolina su skoro svakodnevno bombardovani. U toku jednog naleta, 12.aprila 1999, pogođen je železnički most u Grdeličkoj klisuri i putnički voz, koji je u tom trenutku prelazio preko mosta. U ovom napadu stradalo je nekoliko desetina civila. Vidi Hronologija NATO bombardovanja SRJ.

    Poreklo imena

    Leskovac je dobio ime po Lesu sto je znacilo šuma. Nekada je taj prostor bio pod šumom ali je ona pokrčena i napravljeno je naselje.Takodje posojalo je i verovanje u boga šume pod imenom Les.

    Leskovac danas

    Leskovac je danas centar Jablaničkog okruga u čijem su sastavu i opštine BojnikMedveđaLebaneVlasotince i Crna Trava, kao i naselja gradskog tipa VučjeGrdelica. Iako ekonomski ozbiljno posustao, Leskovac je i dalje privredni i kulturni centar Jablaničkog okruga u kome, pored velikog broja osnovnih i srednjih škola, postoje dve više (Ekonomska i Tekstilna) i jedan fakultet - Tehnološki, koji obrazuje studente u sastavu Niškog univerziteta. Prema Zakonu o teritolijalnoj organizaciji Republike srbije od 28. decembra 2007, Leskovac je dobio status grada.

    Demografija

    Od 155.812 stanovnika na teritoriji grada, Srba je 147.414, Roma 6.989, Crnogoraca 284, Albanaca 23 i ostalih 1542. Sam grad ima 78.030 stanovnika. Od toga je 36.060 mlađih od 20 godina, 15.353 starijih do 70, a tridesetak starijih od 90 godina. Od ukupnog broja stanovnika, prema popisu iz 2002. godine, u Leskovcu živi oko 1000 žena više nego muškaraca. Prosečna gustina naseljenosti je 158 stanovnika na -{km²}- .
    Leskovac je sedište, najveći grad i nosilac razvoja Jablaničkog okruga. Udaljen je od Lebana i Bojnika 21 km, od Vlasotinca 16 km, Medveđe 45 km i Crne Trave 58 km. Sa centrima opština povezan je asfaltiranim regionalnim putevima.
izvor> WIKIPEDIA

Volite da putujete? Proverite koje su prednosti kombi prevoza

  Kombi prevoz  je prevoz za koji se odlučuje sve veći broj ljudi. Odgovor na pitanje:  Zašto se odlučiti za prevoz kombijem  ležu u prednos...